In de populaire verbeelding verscheen cocaïne ergens in de jaren zeventig, schijnbaar uit het niets, als de ultieme partydrug voor de discogeneratie; kort daarna konden de destructieve effecten ervan niet langer worden genegeerd. Maar in feite gaat de geschiedenis van cocaïneverslaving terug tot de negentiende eeuw, toen het legaal was en zonder recept verkrijgbaar was voor de behandeling van aandoeningen variërend van buikpijn tot krampen en tandpijn bij baby's. Maar al duizenden jaren daarvoor was het onbewerkte cocablad essentieel voor de ontwikkeling van inheemse Zuid-Amerikaanse culturen. Hoe werd de heilige plant van de Inca's het verslavende witte poeder dat prominente figuren als Sigmund Freud en Sir Arthur Conan Doyle, en talloze anderen, in zijn greep hield en bijna vernietigde? En hoe kreeg het de vernietigende kracht die wordt afgebeeld in films en televisieseries als Scarface en Narcos? Dit boek vertelt dat verhaal.